حقیقت یا دروغ بیشتر؟ | نقد فصل دوم انیمه Attack On Titan

حقیقت یا دروغ بیشتر؟ | نقد فصل دوم انیمه Attack On Titan

انیمه Attack On Titan را می‌توان از بهترین انیمه‌های سبک بقا و آخرالزمانی دانست. اثری که ضمن ارائه داستانی بسیار جذاب و درگیر کننده، دنیایی ارائه می‌دهد که به مانند دنیای واقعی دارای فرهنگ، معماری و حتی زبان نوشتن مجزای خود است! فصل دوم این اثر تا قبل از انتشار، از مورد انتظارترین انیمه‌ها بود و با تاخیرهای فراوانی مواجه شد. بعد از انتشار این فصل، سوالی برای مخاطب پیش می‌آید که آیا ارزش این همه مدت صبر کردن را داشت و یا توانسته چیزی باشد که سوال‌های بی‌جواب را جواب دهد؟ این فصل سنت شکنی‌هایی را مرتکب شده و تفاوت‌های زیادی با فصل اول دارد، تفاوت‌هایی که برای عده‌ای خوشایند و برای عده‌ای هم ناخوشایند است. برای پاسخ به سوالات خود در باره کیفیت این فصل و نقد آن، با سینماگیمفا همراه باشید.

در مقاله، شاهد نکاتی از داستان این فصل و فصل دوم خواهید بود لذا در صورتی که انیمه را مشاهده نکرده‌اید، بخش‌هایی از آن برای شما اسپویل خواهد شد!

 فصل دوم طبیعتاً مناسب‌ترین ادامه ساخته شده برای یک انیمه است؛ بدون هیچ مقدمه و پیش‌زمینه گویی یا پرداختن به انحرافات، به سرعت به ادامه داستان دقیقاً از جایی که فصل اول به پایان رسید می‌پردازد و داستان را مطابق منبع آن، یعنی مانگا، بدون ذره‌ای تفاوت، خلاصه کردن و یا جدا شدن از آن ادامه می‌دهد. داستان انیمه همانطور که فصل اول نیز ثابت کرده بود، بسیار استثنایی است و غافل‌گیری‌ها، صحنه‌های غم‌انگیز و شوکه کننده و مرگ‌های زیادی را در خود دارد. این فصل نیز از قاعده فصل اول مستثنی نیست و به همان وجه به داستان سرایی و پیش‌برد اهدافش می‌پردازد. داستان درست از جایی شروع می‌شود که بخشی از دیوار سینا به دلیل مبارزه ارن و آنی تخریب می‌شود و ما در کمال تعجب و ناباوری غولی زنده را درون آن مشاهده می‌کنیم! بعد از آن به سرعت یکی از کشیش‌های کلیسای دیوار (افرادی که اعتقاد دارند دیوارها ناجی آن‌ها هستند و از آنان در برابر شیطان محافظت می‌کنند!) می‌آید و می‌گوید که بایستی غول را بپوشانید! بعد از این صحنه حدس و گمان‌های زیادی در مورد ماهیت دیوارها زده می‌شود که اصلی‌ترین‌شان این است که آن‌ها از غول ساخته شده‌اند. این فرضیه به مرور در انیمه تا حدودی مورد قبول اکثر شخصیت‌ها قرار می‌گیرد ولی مهر تاییدی به صورت رسمی نمی‌خورد. سپس انیمه به دوازده ساعت قبل از مبارزه ارن و آنی باز می‌گردد و اعضای دیگر گروه شناسایی را نشان می‌دهد که با هدفی نامعلوم (بعدها در جریان این فصل معلوم می‌شود هدف چه بوده است) وسایل و لباس‌های‌شان از آنان گرفته شده و در مکانی دور از شهرها درون دیوار رز هستند. ناگهان غول‌ها رویت می‌شوند و به نظر می‌آید که دیوار رز فرو ریخته است؛ حال بدبختی افراد ماهر گروه شناسایی بیشتر می‌شود و بایستی ضمن مبارزه با غول‌ها و تلاش برای بقا، از افراد جوان گروه نیز که تجهیزاتی ندارند، محافظت شود. افراد گروه به سرعت سوار اسب شده و سعی می‌کنند از منطقه دور شوند ولی غول‌ها ناگهان شروع به دویدن کرده و به آنان حمله می‌کنند. در این بین، غولی دیده می‌شود که بسیار متفاوت است! آن غول بدنی پوشیده از پشم دارد و مانند یک میمون است. به نظر می‌آید او بسیار حائز اهمیت است زیرا توانایی حرف زدن و حتی فکر کردن را دارد و وسایلی مانند جلیقه سه بعدی که ارتش استفاده می‌کند را می‌دزد!

غولی که در فصل دوم بسیار بر روی وی مانور داده می‌شود و حرکات و رفتارش، سوالات بسیاری را به وجود می‌آورد. از قابلیت‌های احتمالی وی، می‌توان به دستور دادن به غول‌ها، حرف زدن، داشتن هوش بالا و … اشاره کرد.

از جذابیت‌های داستان این فصل، می‌توان به روایت تند آن اشاره کرد که تا حد زیادی مشکل کم بودن قسمت‌ها را جبران می‌کند. گرچه در این فصل بر خلاف فصل قبل شاهد صحنه‌هایی طولانی از گذشته و یا بیان داستان‌هایی حوصله سر بر و بدون خلاقیت در چند قسمتی هستیم ولی روایت سرعتی اکثر قسمت‌ها و مبارزات بسیاری که در فصل رخ می‌دهد، داستان را بیش از پیش حائز اهمیت می‌کند. تئوری‌های داستانی بسیاری با وجود اتفاقات رخ داده در فصل در ذهن بیننده به وجود می‌آید ولی انیمه با زیرکی از کنار آن گذشته و ضمن تایید نکردن آن، سرنخ‌ها و اتفاقات بیشتری را نمایش می‌دهد که بیننده را به فکر وا داشته و دقت بیشتری در تماشا به خرج می‌دهد. حتی این ویژگی پا را از این نیز فراتر گذاشته و ممکن است باعث شود که چند باری از اول برخی قسمت‌ها را برای مشاهده سرنخی کوچک از رویدادها تماشا کنید! این ویژگی انیمه در فصل اول انیمه نیز وجود داشت ولی فصل دوم بسیار این ویژگی را بهبود بخشیده و با کم بودن قسمت‌ها به قدری آن‌ها را حساس ساخته است که احساس می‌کنید این ۱۲ قسمت ارزش ۲۵ قسمت فصل اول و حتی بیشتر را دارد! گرچه حقایقی نیز بر ملا می‌شود ولی اکثر حقایق مهم و جواب‌ها تنها به صورت اشاره‌ای کوچک نمایان می‌شود. برای مثال در صحنه‌ای که ارن توسط راینر و برتولد دزدیده می‌شود، بیننده به طور واضح از رفتار و حالات آنان مشاهده می‌کند که مجبور به این کار بوده‌اند و گویا کس دیگری پشت این وقایع است ولی زمانی که به برملا شدن هویت این فرد یا حتی تایید وجود او نزدیک می‌شویم، انیمه بلافاصله موضوع را عوض کرده و دیگر حرفی از وی به میان نمی‌آورد! همین باعث حدس و گمان بسیاری می‌شود که آیا کسی که پشت این رویدادها است، از افراد بالا رتبه ارتش است یا خیر فردی است که کلاً ناشناس است و در انیمه نبوده است. بیش از این، انگیزه وی نیز برای به راه انداختن این جریانات و قتل عام دسته جمعی انسان‌ها بیشتر از هویت فرد برای بیننده اهمیت پیدا می‌کند.

پایانی مخوف‌تر از فصل اول! غول حیوانی در واقع انسان است و اکثر رویدادها را به نظر می‌آید از برنامه‌های او باشد. آیا او همان رهبر مخوف افرادی است که خود را جنگجو خطاب می‌کنند یا وی نیز تنها عضوی از یک ارتش بزرگ‌تر است؟

این فصل را به جرات می‌توان یکی از پرتنش‌ترین داستان‌ها دانست. داستانی که ضمن ارائه شوک‌های بسیار به بیننده وقایعی را نمایش می‌دهد که هر کسی را در جای خود میخکوب کرده و حتی باعث ایجاد ترس در وی می‌شود! داستان به حدی تو در تو و پیچیده است که به نظر می‌رسد هرگاه حقیقتی کوچک نمایان شود، هزاران سوال بیشتر را به دنبال خود دارد. حتی داستان این فصل ثابت می‌کند که در انیمه، شخصیت‌پردازی به حدی قدرتمند است که حتی به بی‌گناه‌ترین و وفادارترین اشخاص نیز نمی‌شود اعتماد کرد؛ زیرا حقایقی بسیار برای مخفی کردن دارند و رازهای مخوفی چه در مورد گذشته و چه در مورد زمان حال آن‌ها وجود دارد. به جرات می‌توان گفت انیمه در زمینه شخصیت‌پردازی به حدی عمیق عمل کرده است که امکان حدس زدن برخی چیزها را به صفر رسانده و حتی با وجود شواهد و مدارک فراوان نیز نمی‌توان چیزی را تایید و یا رد کرد! هر شخصیت به قدری غیرقابل پیش‌بینی است که درست زمانی که بیننده احساس می‌کند ته و توی وی را در آورده و با اخلاقیاتش به صورت کامل آشنا شده است، شوکی بزرگ می‌خورد و بار دیگر به قدرت شخصیت‌پردازی انیمه می‌رسد زیرا شخصیت مذکور، به چیزی تبدیل می‌شود که شناختی که بیننده از وی داشته، حتی در بدترین حالت نیز در سرشت وی نمی‌گنجیده است!

شخصیت‌پردازی فصل دوم، به دلیل فلش بک‌هایی به گذشته، نسبت به فصل اول پیشرفت زیادی داشته و ما از طریق آشنا شدن با گذشته شخصیت‌ها، با آن‌ها بهتر ارتباط برقرار خواهیم کرد و اعمال آنان برای‌مان قابل قبول خواهند بود.

شخصیت‌پردازی این فصل، شناختی که بیننده با تماشای فصل اول از شخصیت‌ها به دست می‌آورد را کاملاً دگرگون می‌کند. بسیاری از آنان درگیر دسیسه‌ها و توطئه‌های مختلفی هستند که در فصل اول، به هیچ وجه حدس زده نمی‌شد. در واقع این فصل شخصیت‌پردازی انیمه را به حد تکامل می‌رساند و تا حد زیادی این کار را با استفاده از صحنه‌هایی که روایتگر گذشته شخصیت‌ها هستند انجام می‌دهد. اکثر افرادی که بیننده نسبت به اعمال، کارهای شجاعانه و فداکاری‌های آنان در فصل اول به وجد آمده بود، در این فصل عوض شده و بیننده به طور کامل از آنان متنفر می‌شود. پس در این فصل شاهد شخصیت‌ها بسیار پخته‌تر از فصل اول هستند و تاثیر بسیاری در روند داستان می‌گذارند، حتی کم اهمیت‌ترین شخصیت‌ها! در باره شخصیت پردازی این فصل می‌توان گفت بیننده یا چیزی که از فصل اول دیده بود را به صورت بهتری مشاهده می‌کند و یا کاملاً تصوراتش دچار تغییر شده و احساسات او نسبت به شخصیت‌ها دچار دگرگونی می‌شود. یکی از نوآوری‌های این فصل نسبت به فصل اول همانطور که اشاره شد، صحنه‌هایی است که به گذشته شخصیت‌ها می‌پردازد. طبیعتاً این صحنه‌ها برای اکثر بینندگان خوشایند نیست و آنان به چشم تلف شدن وقت‌شان به آن نگاه می‌کنند که تا حدی درست است، زیرا بعد از تاخیرات بسیار زیاد این فصل، چیزی که بیننده انتظار دارد، ادامه داستان و برملا شدن حقایق بیشتر بدون کوچک‌ترین وقت تلف کنی و پرداخت به بخش‌های نامعتارف است که تاثیری در داستان ندارند. البته می‌شود صحنه‌های گذشته را جوری توجیه کرد به شخصیت‌پردازی کمک می‌کند ولی این کار می‌توانست برای شخصیت‌هایی در حال حاضر یا در آینده حائز اهمیت هستند انجام شود، نه شخصیت‌هایی که تاثیر زیادی در داستان ندارند! برای مثال قسمت دوم فصل به طور کامل یک وقت تلف کنی است! بدون هیچ چشم داشتی به زندگی ساشا، گذشته وی و تغییرات کوچکی که در شخصیت وی رخ می‌دهند اشاره دارد ولی به طور قطع می‌توان گفت این کار یک اشتباه است زیرا ساشا آن‌چنان شخصیت حائز اهمیتی نیست (کسانی که مانگا را مطالعه می‌کنند، به این حقیقت آگاه هستند). به غیر از مشکلات ذکر شده، انیمه در بخش شخصیت پردازی در حد بسیار بالایی برخورد کرده و شخصیت‌ها بسیار بهبود داشته‌اند پس می‌توان این روند را برای فصل یا فصل‌های بعدی نیز در نظر داشت.

طراحی‌های این فصل، صحنه‌های زیبایی را در خود گنجانده است ولی نقص‌هایی نیز دارد.

فصل دوم، طراحی‌ها انیمه را وارد بخش جدیدی می‌کند. دیگر شاهد نماهای درون شهری و ساختمان‌های بزرگ، نیستیم و تمام این‌ها جای خود را به جنگل، درختان و خانه‌های کوچک روستایی یا قلعه‌های مخروبه داده‌اند؛ حتی در یکی از صحنه‌ها، شاهد برف و بوران نیز هستیم که زیبایی انیمه را دو چندان می‌کند. طراحی چهره شخصیت‌ها درست مانند فصل اول است و نه کمبودی داشته و نه بهبودی نیز نیاز بوده است. البته در بعضی قسمت‌ها، گرافیک نسبت به فصل اول پسرفت‌هایی دارد؛ برای مثال، طراحی غول عظیم الجثه در فصل اول، بسیار مخوف، و پر جزئیات است در حالی که در این فصل، این غول بیشتر احمقانه، کند و بدون قدرت خاصی جلوه می‌کند که به جای اعمال ترس به بیننده، تنها سعی می‌کند بزرگی خود را به نمایش بگذارد! بدن و دست‌های وی از جزئیات گذشته بهره‌مند نیستند و سازندگان به جای زحمت دادن خود و خلق همان شاهکار مخوف فصل اول، غولی مقوایی ساخته‌اند که هیچ وحشتی ایجاد نمی‌کند. البته به غیر از وی طراحی در بیشتر صحنه‌ها همانند فصل اول عالی عمل می‌کند و تخریب ساختمان‌ها، جنگل‌ها، دود کور کننده و مبارزات و خونریزی‌ها با جزئیات بالایی به تصویر کشیده می‌شوند. حتی گاهی اوقات صحنه‌های زیبا و چشم‌اندازهای متفاوت دنیایی نابود شده و آخرالزمانی را نیز خواهیم دید که پیشرفت خوبی محسوب می‌شود. صحنه‌های خون، خونریزی و کشتار همانند گذشته وجود دارند و حتی بیشتر نیز شده‌اند! طراحی‌ها در نشان دادن درماندگی انسان در برابر غول‌ها بسیار عالی عمل می‌کند صحنه‌های مبارزه یا کشته شدن افراد، به حدی حماسی و قدرتمند است که نظیرش بسیار کم است. در کل بخش طراحی نسبت به فصل اول مقداری پسرفت داشته و از طرف دیگر با بهبودهای زیادی نیز مواجه بوده است که تا حدی موفق به جبران کاستی‌های آن شده است.

موسیقی اوپنینگ، مانند فصل اول کار گروه Linked Horizon بوده و بسیار حماسی‌تر و متفاوت‌تر از فصل اول طراحی شده است.

موسیقی انیمه در بیشتر صحنه‌ها حالت حماسی دارد و به مبارزات، پیروزی‌ها و حتی شکست‌ها روح تازه‌ای می‌دمد. در بعضی صحنه‌ها نیز موسیقی روند خود را تغییر داده و به موسیقی احساسی تبدیل می‌شود که دقیقاً نیاز همان صحنه است. موسیقی متن بسیار زیبا است و کاملاً هماهنگ با فضا و تم انیمه است. در مبارزات، به کمک موسیقی شاهد جذابیت بیشتری خواهیم بود و بیشتر و بیشتر درون مبارزه فرو می‌رویم و در صحنه‌های احساسی نیز موسیقی کاملاً ما را با دنیای خشن انیمه آشنا می‌کند و می‌گوید که اینجا امیدی نیست. اوپنینگ هم به زیبایی اوپنینگ فصل اول و حتی به مراتب بهتر و دیدنی‌تر است. گروه Linked Horizon چه بسا موسیقیی بسیار متفاوت و حماسی را در اوپنینگ به نمایش می‌گذارند که به خوبی بیننده را برای وارد شدن به فضای انیمه آماده می‌کند و ویژگی‌های آن را در نگاهی کوچک و چند دقیقه‌ای به بیننده نشان می‌دهد. اندینگ انیمه نیز زیبا است و موسیقی آرامی را پخش می‌کند گویی می‌خواهد بگوید که طوفان به پایان رسیده است اما انتقادهایی به صحنه‌های پخش شده در اندینگ وارد است. این صحنه‌ها ممکن است در ظاهر بی‌معنی باشند ولی افرادی که مانگا را مطالعه کرده‌اند، می‌دانند بخش اساسیی از داستان در اندینگ گنجانده شده است و کسی که به بررسی آن بپردازد، حقایق زیادی برای وی اسپویل خواهد شد. اندینگ این فصل می‌توانست مانند فصل قبل ساده باشد ولی این سادگی تنها در موسیقی به چشم می‌خورد و صحنه‌های پخش شده حائز اهمیت فراوانی هستند که موجب اسپویل شدن بخش مهمی از داستان می‌شود. در کل می‌توان گفت هم موسیقی متن و هم اوپنینگ، بسیار عالی عمل کرده‌اند ولی اندینگ تا حد زیادی خسته کننده است و افراد کمی تصمیم به تماشای آن می‌گیرند زیرا با فضای انیمه همخوانی زیادی ندارد و صحنه‌های آن نیز برای کسی که به مطالعه مانگا نپرداخته است، بی‌معنی به نظر می‌رسد.

فصل دوم Attack On Titan، در رابطه با مبارزات، همان چیزی است که بیننده انتظارش را دارد ولی در قبال برملا ساختن حقیقت، تنها سوالات بیشتری ایجاد می‌کند و فرضیه‌هایی بدون مدارکی برای تایید را ارائه می‌دهد.

به طور کلی می‌توان گفت با انیمه‌ای طرف هستیم که از نظر حماسی بودن و مبارزات بسیار جذاب و درگیر کننده در سطح بسیار بالایی قرار دارد و بسیاری از افراد را به وجد می‌آورد. از طرفی دیگر، برای طرفداران انیمه که چند سالی منتظر نمایش این فصل بوده‌اند، به دلیل قسمت‌های کم و موکول کردن اتفاقات حائز اهمیت انیمه و نیز حقایقی که همه منتظرش بودند به قسمت‌های آینده، چندان خوشایند جلوه نمی‌کند. البته حتی این دسته از افراد و افرادی که به مطالعه مانگا پرداخته‌اند، از انیمه لذت خواهند برد زیرا مبارزات بسیار عالیی در انتظارشان است و خوانندگان مانگا نیز با کیفیت بسیار بالایی می‌توانند بهترین مبارزات موجود را مشاهده کنند. انیمه برای تازه کارانی که فصل اول را دیده‌اند بسیار مناسب است و حتی می‌تواند بهتر از فصل اول باشد ولی برای طرفدارانی که مدت‌ها منتظر عرضه این فصل بوده‌اند، زیاد نمی‌تواند عالی جلوه کند. همچنین برای کسانی که به مطالعه مانگا پرداخته‌اند چیزی جز رویدادهای مانگا به صورت رنگی در پیش ندارد، مگر هیجانی که از مبارزات نسیب بیننده می‌شود.

29 نظر

  1. بنظزم این فصلش قشنگ بود البته نه به اندازه فصل اول
    بنظرم این فصل صرفن سوالات تو ذهن مارو خیلی زیاد کرد و جوابش رو موکول کرد برا ی سال بعد که واقن ی حالگیری اساسیه.تک تک دیالوگا و صحنه های انیمه یه سوال جدید نو ذهن ادم ایجاد میکرد.
    میتونستن ۲۵ قسمتیش کنن که لااقل ۴تا از سوالای ماجواب داده بشه
    نمیدونم شاید بخاطر کم بودن قسمتاشه که خیلی با این فصلش حال نکردم
    اندینگ انیمه هم احساس کردم دقت کنم بهش سر منشا غولا دستم میاد که از کجا بوده ولی خب اونقدا واضح نبود که اسپویل بشه
    با تشکر از اقا سامرند گل

    1. سامرند قهرمانی

      والا این فصل اگر تعداد کم قسمت ها نبود، خیلی بهتر از فصل اول میشد. متاسفانه این تعداد کم قسمت ها آسیب زیادی بهش وارد کرده بود.
      البته به نظرم اگر ۲۵ قسمت هم میشد، بایستی وسط یه آرک مهم داستان رو ول میکردن و اگر هم این کار رو نمیکردن، طبیعتاً به ۴۰ قسمت می کشید پس راه درستش همین بود.
      والا اندینگ در چپترای آخر مانگا به شدت داره بحثش میشه و همونطور که اشاره کردین، سرمنشاء غول ها هست.
      خواهش میکنم، خوشحالم مطالعه فرمودید.

  2. ممنونم از آقای قهرمانی بابت نقد انیمه.
    خوب به نظر من از فصل اول خیلی بهتر بود. یکی از دلایلش شخصیت پردازی بهتر بود مخصوصاً ارن که مثل قبل فقط حرف نمیزد و همش غر بزنه و بیشتر به کاراش فکر میکرد.
    مشخص شد که منشأ تایتان ها انسان ها هستند.
    از نظر انیمیشن و طراحی عالی بود، مبارزات ارن و تایتان زره پوش! خیلی زیبا بود یا وقتی که یمیر از خواب بلند میشه و به آسمان نگاه میکنه به همراه اون موسیقی زیبا. ولی من از بار احساسی این فصل خیلی لذت بردم مثل خیانت راینر و برتولد و عکس العمل ارن نسبت به اون یا رابطه میکاسا و ارن که یه قدم جلوتر رفت( البته آقای ایسایاما گفته بود که رابطه این دو هنوز مشخص نیست) ارن میکاسا رو به چشم خواهری میبینه😃. ولی چهره ای که از آرمین دیدم واقعاً من رو ترسوند، نشون داد مثل میکاسا حاضره هر کاری برای محافظت از ارن انجام بده.
    در کل خیلی لذت بردم. نزدیک مانگا نرید چون فصل سوم بهار ۲۰۱۸ میاد.

    1. سامرند قهرمانی

      خواهش میکنم، خوشحالم مطالعه فرمودید.
      ارن میشه گفت به معنای واقعی پخته تر شده بود.
      دقیقاً این فصل بار احساسی خیلی بیشتری از فصل اول داشت و از نظر بنده هم آماده تر از فصل اول بود. فصل اول میشه گفت مقدمه ای بیش نبوده.
      والا آرمین در آینده شخصیت مهمتری پیدا میکنه و طبیعتاً هرکاری برای ارن انجام میده.

  3. مشکلی که این اینمه داره ناز کردنشه! یعنی چی بعد از چهار سال ۱۲ قسمت؟ مسخره کردن مارو؟
    من که مانگارو ناقص خوندم. از توی کامنت ها هم تا حد زیادی برام اسپویل شده. همش هم به خاطر ناز کردن سازنده های این اثره

    یا مثلا نمیدونم چرا هر هفته یه قسمت میدن؟ چرا این رسم مضخرف از جهان حذف نشده؟ یکم از netflix یاد بگیرن که همه قسمت هارو یه روزه میذارن.

    بیخیال. آقای قهرمانی شما ادم با تجربه ای توی زمینه انیمه و سینما هستین. انیمه پیشنهادی ای برای من دارین؟

    هرچی میگین لطفا چیز بچه گانه و کم جزئیاتی که به شعاع دو کیلومتر حفره تو داستانش هست رو نگین :) یا انیمه ای که پونصد قسمت داشته باشه.
    چیزایی که دیدم:
    death note – fullmetal alchemist – one punch – psycho pass

    1. دوست عزیز انیمه monster رو بهت پیشنهاد میکنم.

      1. ممنون.
        توی یه مقاله راجبش خونده بودم ولی هی امروز و فردا میکردم برای دیدنش.
        الان رفت تو لیست دانلود :)

    2. سامرند قهرمانی

      والا همونطور هست که می فرماید. کلاً Wit Studio بسیار تنبل هست متاسفانه. هیچکدوم از کاراش، تاخیراش، دلایل تاخیراش انیمه هاش و … معلوم نیست و به قول معروف: رو هوا میسازه میره.
      والا خوبی کارای Netflix این هست که به طور کامل عرضه میشن و حتی اگر هم نشن، طبیعتاً فصل بعدی در حدی هست که آدم انگشت به دهن نمونه و یا پایانش نگه که هیچی بایستی منتظر فصل بعدی باشیم!
      قربان شما لطف دارین.
      والا آثار خوبی دیدین. طبیعتاً درک میکنم که با آثار بلند جور نیستید واقعاً حوصله میخواد.
      اگر با سینمایی مشکلی ندارین آثار زیر رو معرفی میکنم:
      Ghost In The Shell (نسخه سال ۱۹۹۵ ساخته استاد مامورو اوشی پیشنهاد میشه. بقیه آثار یه بازسازی نادرست و یا روایتی بدون کیفیت هستند. نسخه دوم عرضه شده در سال ۲۰۰۴ هم توسط استاد اوشی هست، میتونید اونم ببینید.)
      Grave Of The Fireflies
      Perfect Blue (اگر فیلم بی نظیر Black Swan، اثر استاد آرنوفسکی رو دیده باشین، عاشق این اثر خواهید شد. فقط چون قدیمی هست، ممکنه طراحیاش یخورده تو ذوق بزنه ولی داستان ارزشش رو داره. همین قاعده برای Ghost In The Shell هم هست.)
      Paprika
      آثار عادی هم که قسمتی هستند، اینها رو پیشنهاد میکنم:
      Code Geass (تا حد زیادی شبیه Death Note هست ولی ضعفی که اون از اواسطش دچار شد رو نداره. داستانش بسیار کاملتر و بهتر هست.)
      Ergo Proxy
      Mob Psycho 100 (شبیه One Punch Man هست، منتها داستانش احساسیتر و قابل باورتره.)
      Steins;Gate (این در ابتدا ممکن هست کمی بچه گانه به نظر میرسه ولی قطعاً داستان خیلی ارزشمندی داره. پیشنهاد میکنم حداقل ۶ قسمت ببینید.)
      قابل ذکر هست که همونطور که گفتید، آثاری که داستان ساده ای دارن ذکر نشده. برخی آثار با داستان خوب هم به دلیل تکمیل نشدن ذکر نشده. اینها وضعیتی مشابه Attack On Titan حتی بدتر هم دارن و کلاً فصل دومشون به اصطلاح، رو هواست.

      1. آقای قهرمانی اگه انیمه shinsekai yori رو ندیدید هرچی سریع برید ببینید که داستان بینظیری داره و همینطور فضای انیمه با تمام انیمه ها فرق داره.

        1. سامرند قهرمانی

          والا متاسفانه هنوز ندیدم.
          یکی از دوستان چند روز پیش بهم معرفی کردن، حتماً خواهم دید. ممنون از شما.

      2. بسیار ممنون که وقتتون رو در راه راهنمایی کردن من صرف کردین.
        I appreciate it
        فکر کنم با همینا وقتم رو صرف کنم تا کیفیت درست و حسابی your name بیاد بیرون.
        ghost in shell رو گذاشتم برا دانلود چون با تم cyberpunk حال میکنم.

        1. سامرند قهرمانی

          خواهش میکنم.
          انشاالله لذت خواهید برد. سعی کردم انیمه های زیر ۳۰ قسمت معرفی کنم.
          والا Ghost In The Shell اثر خیلی جالب و فلسفی هست. حتماً لذت خواهید برد.

  4. بازی تاج وتخت در کالبدی انیمه ای اما خونین تر
    لامصب کل افراد تو انیمه یکی یکی به باد می رن کارگردان از سازنده سری اره هم اسلشرتره تا می خای با یکی ارتباط بر قرار کنی سریع نابود میشه میره
    در کل هیجان بالایی داره ولی حیف ۲۰ دقیقه بیشتر نیست و در کل این فصل ۴ ساعت بیشتر نبود که واقعا کمه
    از شما هم به خاطر نقدتون تشکر می کنم و بر خلاف بیشتر سایتای سینمایی شما گوشه چشمی بر دنیای انیمه دارید که جای بسی سپاس داره

    1. سامرند قهرمانی

      والا میشه گفت از داستان Game Of Thrones بسیار پیچیده تر هست. در فصل های آینده متوجه خواهید شد.
      جالب اینه که مانگاکا، آقای هاجیمه ایسایاما گفته بود به پایانی فکر میکنه که در اون آرمین، ارن، لیوای و میکاسا کشته بشن!
      این فصل همونطور که به بیشتر دوستان هم گفتم همین ایده ۱۲ قسمتی از همه بهتر بود. اگر با سازنده ش یعنی Wit Studio آشنا باشید، میدونید که بسیار تنبل هست و به زور کار میکنه در نتیجه اگر بیشتر از ۱۲ قسمت میبود، وارد جاهای حساس و مهم میشد که احتمال زیادی میدم در وسط کار Wit Studio بیکار میشد و موکولش میکرد به آینده. پس همین ۱۲ قسمت بهتره چون چیز زیادی از داستان اصلی هنوز رو نشده.
      خواهش میکنم. انیمه به عنوان یک سینمای نوپا، طبیعتاً بایستی ازش حمایت بشه و سعی ما هم بر اینه که تا ممکن هست، ازش حمایت کنیم و افراد رو با این هنر آشنا کنیم که چه بسا قوی‌تر از انیمیشن‌های غربی هست و میشه گفت برخی آثار در حد فیلم ها و سریال های بزرگ.

  5. ممنون بابت مقاله .
    امیدوارم فصل بعد قسمتاش بیشتر باشه تا لذت بیشتری ببرم.

    1. سامرند قهرمانی

      خواهش میکنم برادر.
      خوشحالم لذت بردید.
      والا بنده هم به شدت منتظر قسمتای آینده هستم، هرچی باشه، مانگا لذت انیمه رو نداره!

      1. مانگا خوب خوندم حالا چه از لحاظ داستان یا شخصیت عالی عمل کرده بودن ولی آنچنان لذت خاصی (دربرابر انیمه هایی که دیدم)نداشت.ولی خب تنها مانگایی که منو کاملا میخکوب کرد و لذت فوق العاده ای ازش بردم Oyasumi Punpun بود.حتی الان که برای دومین دفعه میخونم واقعا لذت بخشه .دلیلشم بنظرم اینه که Oyasumi Punpun از همه لحاظ فوق العاده کامله.بی نظیر ترین طراحی ای که تاحالا دیدم رو داره.شخصیت پردازیش فوق العاده بود .یکی از خاص ترین ایده ها رو داشت.درکل بنظرم خوندن Oyasumi Punpun برای تمامی دوستدارن انیمه و مانگا واجبه .

        1. سامرند قهرمانی

          والا مانگای اتک آن تایتان یه ذره طراحیاش مشکل داره. من آرمین و هیستوریا رو اکثر اوقات با هم اشتباه میگرفتم.
          حتماً مطالعه ش میکنم. هرچی باشه خیلی وقت بود میخواستم یه مانگای جذاب بخونم.

  6. انیمه ی خوبی بود
    ولی به نظرم یکم اورریت شده

    1. سامرند قهرمانی

      تا حدودی بله. الان به طور کامل همه چیزش مشخص نشده ولی اگر فصل های آینده منتشر بشه، قطعاً ارزشش بالاتر میره.

  7. احتملااین اولین دفعه ای هست که نتونستم نقد شما را بخونم(به خاطر اسپویل).اما ممنون.چون مقاله را بعد از دیدن انیمه حتما میخونم .
    اقای اوکابه(قهرمانی).دی.امیخواستم نظرتون را در مورد انیمه No Game No Life بدونم و ایا بنظرتون دنباله ای برایش ساخته خواهد شد یا نه(البته اگه نگاهش کردین).اخیرا این انیمه زیبا را دارم نگاه میکنم و برای اولین بار احساس کردم که اطلاعات عمومیم به عنوان یک گیمر کمه.دی. (البته داستان تخیلی) و در مورد مسائلی حرف میزنه که برام جالب و تقریبا قابل قبول.مثلا=
    نظرتون درباره دنیای خودتون چیه؟
    هیچ جوره نمیشه فهمید قوانین و هدف اصلی چیه-ولی بازم ۷ میلیارد بازیکن وجود داره که هر حرکتی که بخوان انجام میدن-اگر زیادی ببری یا زیادی ببازی، جریمه میشی-نمیتونی یک نوبت بازی نکنی-و اگر زیادی صحبت کنی، طرد میشی-هیچ پارامتری وجود نداره و حتی نمیشه فهمید سبکش چیه-این دنیا فقط-یه بازی مزخرفه
    متاسفانه در داخل سایتی نداریم که اخبار روز انیمه را خوب پوشش بدن شما سایتی میشناسید اقای قهرمانی.اگه ممکنه یکی دوتا انیمه سریالی کمدی اما نه طولانی هم معرفی کنید.با تشکر

    1. اگه گیمری حتماً sword art online رو ببین
      بهترین کمدی که من دیدم وان پانچ منه

      1. mmdnmvr
        انیمه sword art online را سال گذشته نگاه کردم و اوایلش برای من خیلی دلچسب بود چون داشت داستان براورده شدن یکی از بزرگترین ارزوهایی گیمرها را نمایش میداد اما انیمه پر فراز و نشیبی بود.فصل دوم هم متاسفانه به خوبی فصل اول نبود جز اواخرش که عالی بود.وقتی انیمه را نگاه میکردم همش با خودم میگفتم جای یک گیمر مذکر حرفه ای دیگه واقعا خالیه.
        وان پانچ منه معرکه بود.به ویژه قسمتای که طوفان عصبانی میشد.امیدوارم زودتر فصل دوش را تایید بکنن.
        به هر حال ممنونم.

      2. شما انگار هنوز با پدیده ای به نام ” Gintama ” آشنا نشدین xD

    2. سامرند قهرمانی

      انشاالله بعد از دیدن انیمه میتونید بخونید.
      والا یه انیمه سینمایی براش ساخته میشه ولی در جریان نیستم ادامه هست یا نیست. متاسفانه آثاری که از روی لایت ناول ها ساخته میشن سرنوشت مشخصی ندارن! یعنی این که ادامه پیدا کنه یا نکنه معلوم نیست.
      البته No Game No Life درباره هر نوع بازیی هست، فقط بازی های ویدئویی هست ولی یکی از بهترین انیمه ها در ژانر Game هست.
      والا متاسفانه سایت خاصی موجود نیست. یعنی من که ندیدم.
      کمدی بنده زیاد ندیدم متاسفانه. ولی Gintama عالی هست که قسمتاش خیلی زیاده.
      ولی Bakuman رو نصفه دیدم اثر خوبی هست.
      انیمه Nichijou در MyAnimeList نمره خوبی داره اگر خواستید اونم ببینید ولی بنده خودم این اثر رو ندیدم.

      1. Gintama که تعریفشو زیاد شنیدم به ویژه از شما.اما قسمت ها ش زیاد هست و در حال حاضر امکانش نیست.
        Bakuman وای.داستانش انگار در مورد یکی از کارهای مورد علاقم یعنی نویسندگی و مانگا هست.رشته ای که متاسفانه به دلایلی نشد دنبالش برم و اینجا زیاد جدیش نمیگرند.شاید با دیدنش کمی عذاب بکشم.دی
        Nichijou این یکی را به احتمال قوی نگاه میکنم.ممنون بابت پیشنهاد این انیمه ها
        سایتی که زبانش انگلیسی باشه چی اقای قهرمانی.ممنون بابت پاسخ و امیدوارم دنباله انیمه No Game No Life را یکروزی بسازن(حیف که اینجا ژاپن نیست.دی. وگرنه بدون انیمه هم میشد ادامه اش را فهمید)

        1. علاوه بر انیمه های عالی که آقای قهرمانی معرفی کرد انیمه Danshi Koukousei no Nichijou در لیست قرار بده .

        2. سامرند قهرمانی

          اگر وقت کردید حتماً Gintama رو ببینید بسیار زیباست.
          بنده تا حد زیادی از Bakuman لذت بردم. به طور کاملاً دقیق فراز و نشیب و سختی های ساخت یک مانگا رو نشون میده و از طرف دیگه کاملاً هم کمدی هست.
          والا سایت انگلیسی زبان MyAnimeList بهترین هست اخبار و مقالات هم میزاره ولی انگلیسی هست.

ارسال یک دیدگاه

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

صدایی آرام، نجوایی شنیدنی | نقد انیمه Koe No Katachi

این روزها انیمه‌های رومنس زیادی یافت می‌شوند که